Prinses Smeerkaas

Waar ik al even op Etsy hebberig naar zit te kijken is dit tijdschrift van 50 jaar terug:

Niet dat ik zo’n interesse heb in de huis- en tuinideeën uit de fifties, maar die foto’s, de uitdrukkingen op de mensen hun gezicht, die roze oventjes, geweldig. Wie loopt nu niet warm voor al die retrosfeer? Geelgroene foto’s, leuke jurkjes en coole radio’s en televietoestellen. De enige auto’s waar ik trouwens echt voor warm loop zijn gemakkelijk 40 jaar oud (om maar een voorbeeld te geven: een Mustang uit ‘68 is echt… wów).

(wij hebben trouwens een vintage radio!)

Uw yeah: kinnekessuiker!

Oh ja, nu ik eraan denk: Belgian Roots Night (numero 16) is deze zomer weer erg fijn: Reverend Horton Heat komt! Jammer genoeg ben ik dan niet thuis, want alle personen onder de 21 jaar moeten maar 10 euro betalen als ze hun ticket in vvk in de Arenberg gaan halen. For crying out loud.

Kijk zeker ook eens voor andere concerten in het OLT op http://www.openluchttheater.be/.

Dag 1: maandag 05/05

Vol goede moed startte ik ’s morgens deze actie. De “Gegroet” (’s anderdaags met mijn zussen gemaakt) hing goed zichtbaar voor de raam. Ik sprong op de fiets en groette samen met mijn zus iedereen die we passeerden. Dan denk je: zo’n vrolijke meiden, daar reageert toch meteen menig man op? Nope. De enigen die wat terugzeiden waren vrienden en leerkrachten. Het gewone grutje dus.

Dag 2: dinsdag 06/05

De volgende dag besloot ik om het over een andere boeg te gooien: onrechtstreekse communicatie! Het idee? Post-its (erg themavol waren het er in de vorm van tekstballonnetjes) met ‘Aloha!’, ‘Hoi!’, ‘Ola!’, ‘Bongiorno!’ enz. op geschreven, die ik dan op mijn vrienden plakte. Een hit werd het alvast. De post-itjes vermenigvuldigden zich, wat resulteerde in steeds meer verschillende begroetingen!

Dag 3: woensdag 07/05

Woensdag heb ik een fietstochtje gemaakt, een prima gelegenheid om andere fietsers die voor het rood licht wachtten een goeiedag te wensen. Ik stopte tussen 2 mannen, zette mijn vrolijkste gezicht op, maar dan! Ik bleef steken, de woorden wilden er niet uit! Stil wachtte ik tussen hen beiden, turend naar het rode verkeerslicht. Nee, het was geen cold feet. Ik bedacht me, net voordat ik het duo wou groeten, dat iedereen de reclame gezien had. De reclame waarin vertelt werd dat je geld kon winnen, gewoon door iemand een goeiedag te zeggen. Ik wou niet dat de mensen dachten dat ik aardig was, gewoon om makkelijk geld te verdienen. Dus ik zweeg, tot ik weer thuiskwam.

Dag 4: donderdag 08/05

We hadden een uitje met school. Op de trein zagen mijn vriendinnen en ik de kans: we zaten naast de deur, dus konden we tegen iedereen die binnenkwam hallo zeggen. Meutes passagiers stroomden in onze treinwagon, wij hebben zeker een 30-tal mensen begroet. Nu ben ik niet snel teleurgesteld, maar slechts 1 pietluttige persoon die iets terugzei? Het is niet dat 4 schoolmeisjes zo intimiderend zijn. Ik begrijp er werkelijk niets van.

Eenmaal aangekomen op onze bestemming waren de mensen gelukkig wat liever. Het sympathieke dialect van de mensen daar viel bij ons, Antwerpenaars met scherpe Vlaamse klanken, goed in de smaak, dus hebben we heel wat small talk gedaan met de plaatselijke bevolking. De (mede)toeristen waren ook van het gezellige soort en de zon maakte ieders gemoed goed.

Dag 5: vrijdag 09/05

Vandaag kwamen enkel de mensen aan de beurt tegen wie ik dagelijks goeiedag zeg. Desondanks heeft er iemand vandaag (uit zichzelf!) hallo tegen mij gezegd! Het was een jongen die waarschijnlijk met iedereen die alleen en vrouwelijk was zou praten, maar maakt het eigenlijk iets uit? Tenslotte ging dit alles er toch om om wat socialer met je medemens om te gaan? Én het was een grappig babbeltje.

Besluit?

Probeer tegen zoveel mogelijk mensen dag te zeggen, week v/d goeiedag of niet! Iedereen wordt er wat gelukkiger door! Oh, en als iemand goeiedag zegt, reageer erop, want al die mensen die niets terugzeiden waren wel redelijk onaardig.

Hallo iedereen!

Even een belangrijk berichtje om mijn slapend landje wakker te maken: volgende week is het ‘Week van de goeiedag‘, een initiatief dat mensen ertoe aanzet om vaker mensen te begroeten (check ook op de site van klasse).

Aangezien ik altijd iedereen een goeiedag (of bongiorno, aloha, hoi, hellú, ola, enfin, je begrijpt me wel) wens, vind ik deze actie subliem. Ik ga dit gebeuren dan ook extra hard benutten door een groot ‘Gegroet!’ voor de raam te hangen (wat hopelijk eindelijk tot contact met mijn buren leidt), post-its op een stijlvollere manier gebruiken dan er ‘Kick me’ op te schrijven en ik ga turven hoe vaak ik iemand een goeiedag heb gewenst (en omgekeerd!).

Wie meer ideeën voor mij heeft of z’n eigen ondernemingen wilt tonen/ vertellen: here’s the place!

Volg dus vanaf volgende week mijn goeiedagweek!

…mijn haar net gekleurd is en het über is (oranje, maar niet belachelijk Pipi Langkousachtig). Foto volgt!

…ik net de fantastische groep The Blacks ondekt heb (als je van de Yeah Yeah Yeahs houdt, zou ik zeker op de link klikken).

…ik voor de rest van de week geen school heb.

…mijn (al talrijke) familie vandaag werd uitgebreid met een neefje.

…in mijn Googlezoektocht naar verkoopplaatsen in België van ‘The Guerilla art kit’, de blog van de auteur, Keri Smith, gevonden heb. Niets inspiratievoller dan deze vrouw! Ik heb haar ‘100 ideas’ meteen opgeslagen als beginpunt voor mijn eigen ideeën.

Nu zit ik zo barstensvol inspiratie dat ik waarschijnlijk nog een paar uur ga woelen in bed wanneer ik zo meteen ga slapen^^.

Aaaargh!!

I had to show them: mijn DIY paar ballerina’s, vandaag gecustomized:

 Het was mijn eerste keer dat ik met textielstiften werkte, maar behalve hier en daar wat uitgelopen zwart is het goed gelukt, denk ik. Mijn schoenen hebben een rockabillythema. Jeuj, I definitely found my creativity back!

Wat ik al lang met jullie had moeten delen: http://www.chateaubizarre.com/ . Want waar kunnen die duizenden webwinkels beter reclame maken dan daar? 

Als de etalage van (Wo)men @ work in Antwerpen niet meteen in het oog springt, weet ik het ook niet meer.