Prinses Smeerkaas

Nét geen tropische temperaturen tijdens BorgerRio gisteren. Toch zat de sfeer op de eerste vakantiedag er al dik in. Er bevond zich een wereldmarkt door heel de Turnhoutsebaan, er waren optredens bij het Ecohuis en murgaparades fleurden de boel helemaal op. BorgerRio was vooral een familiegebeuren: gezinnen van alle nationaliteiten, spelende kroeskopjes, oude en jonge liefdes,…

Diezelfde dag had je ook de Mechelse Plein Feesten (de locatie kan je al raden). Think of One gaf er een spetterend concert. De groep is een bonte bende: twee vrouwen die me sterk aan de typische Marokkaanse huismoeder lieten denken, een nette jongeman, een al even knullige kerel en drie rock-’n-roll venten. Enkel de laatste drie deden vermoeden dat ze ’s avonds vaker op een podium staan dan in hun zetel voor tv zitten. Soms was de muziek toch iets te veel een kakafonie, maar dat nam niet weg dat het ten allen tijde een plezant optreden was. Gezelligheid bij de band en het publiek. Tijdens “Trap het af” viel er toch wel iets op: we voelen ons allemaal zo geweldig multicultureel tijdens zo’n wereldmuziekoptreden, maar tussen de toeschouwers was er amper ‘variatie’. Niet dat ik vind dat er extra inspanningen gedaan zouden moeten worden om allochtonen naar festivals te krijgen, het is een eigen keuze. Het is zowel een kwestie van cultuur als van smaak. Omgekeerd toch evengoed? De laatste keer dat ik op een anasheedoptreden was, waren mijn zus en ik de enige Belgen.

25 mei, Dag van het Park, was het eveneens de opening van de westkant van Park Spoor Noord. Het park, dat uiteindelijk 7 hectare groter gaat zijn dan het Stadspark, is eigenlijk meer een gigantische grasweide met een paar boompjes en een skate-/bmx-bowl onder de brug. Het gebrek aan bomen zou het veiliger maken en op zich is er natuurlijk niets mis mee, zoveel open ruimte. Ik zou er over een paar jaar een festivalletje organiseren (een kleinere versie van T in the Park, misschien? Met dit jaar trouwens een line-up om u tegen te zeggen).

Maar kom, een paar fotootjes van 25/05:

Grafitti onder de brug:

Sumoworstelen^^:

De indrukwekkende skate- en bmx-bowl:

Ballonzakken -ofzoiets:

Gisteren was het heerlijk warm, waardoor ik er allerminst rouwig om was dat ik geen ticket had gekocht om binnen te mogen (dit jaar stond er ook een buitenpodium). We waren omringd door kinderen die, als vliegen tot een lamp, werden aangetrokken tot het springkasteel dat er stond. Niet dat het veel uitmaakte, de kinderen waren niet van het lawaaiige soort en niets schattigers dan peuters die hun ronde lijfje shaken op de muziek.

De (enige) groep die ik gezien heb, was Salweno. Blijkt dat de mannen zich naar een rivier genoemd hebben, maar een erg duidelijke naam is het niet (je kunt het mijn gehoor verwijten, maar ik verstond iedere keer ‘Zalbino’). Maar wat maakt het uit.

Salweno is een hutsepot van verschillende muziekstijlen, in het ene genre zijn ze al wat succesvoller dan in het andere. Een sterke popsound is het overwegende component. Nu weten we allemaal dat er ondertussen een vies smaakje aan ‘pop’ is gekomen. Mainstream, niet origineel. Nonsens, zeg ik dan, want wat Salweno maakt is Pop met een hoofdletter P. Toch was het niet dit waar ik het wildst van was, maar de eerder jazz aandoende liedjes. Het liet me eraan denken dat ik dringend de Jamie Cullum cd’s vanonder het stof moet halen.

Mijn gokje van waar deze jonge groep komt, verraadden door hun zacht dialect, klopte (tot mijn eigen verbazing). Ze wisten alleszins hoe ze onze Antwerpse ego’s moesten paaien: ‘I’m perfect’ opdragen aan onze prachtige stad. Of ook zij houden van A’pen, of ze dachten dat ze onze roemruchte dikke nekken nog wat moesten aanspekken, of misschien wel wat van allebei, maar het had z’n succes.

Salweno deed voor de eerste keer Antwerpen aan, maar het was allerminst hun laatste keer. Ze speelden muziek die spontaan een glimlach op mijn gezicht deed verschijnen en me influisterde om eenvoudigweg mee te doen met de dansende peutertjes. Onthoud de naam, want we gaan nog van hen horen.

Salweno: Site - Myspace - Last.fm

Ik kan je al horen zeggen “Weer iets in de Kammenstraat?!”, maar dan ben je duidelijk nog niet bekend met het concept Naked Fashion for Charity. Een hele dag vol modeshows (met kleding van de winkels uit de Kammenstraat), muziek en gezelligheid zijn de keywords voor dit gebeuren. Je kan in de speciaal voor de gelegenheid ingerichte Naked winkel kleding kopen waarvan de opbrengst naar het goede doel gaat en in de meeste gewone winkels krijg je korting.

(zowel het model als die kerel opzij zijn jummie!)

Erg mooie jurk van Vegas:

Ook mooie jurken (het prijskaartje daarentegen) van Fans:

Niet dat het zo gepland was, maar dag 2 van De Bende heb ik ook mogen meemaken. Ondanks het vandaag bewolkt was (gelukkig heeft het niet geregend), was ook deze dag erg succesvol.

Een leuke skagroep in de Fish and Chips:

Rockabilly in Heavens Playground!

Die bas! Kwijl…

Mooie gitaar ook ;).

Dansen in het midden van de Kammenstraat.

Vandaag en morgen is het De Bende van de Kammenstraat. Op allerhande locaties in Antwerpen toont jong creatief talent hun werk. Een gezellige sfeer en genoeg ziens om je ogen uit te kijken, meer hoeft dat niet te zijn. Het goede weer was gelukkig ook van de partij; ik heb vandaag mijn eerste terrasje van het jaar gedaan!

De toekomstige Yeah Yeah Yeahs? Ook de andere bands die op hun plaats hebben gestaan hebben het knap aangepakt!

Dat roze ding is niemand minder dan mijn beste vriendin, die meedeed aan het project Start van Piazza Dell’Arte.

De tweede editie van De Bende is, net zoals vorig jaar, een echte aanrader, dus wie morgen niets te doen heeft…

- Over aanraders gesproken: 12/04: Rockjacht in JC Den Eglantier; 26/04: Naked Fashion (Kammenstraat); 3/05: Rock Berchem in JC Den Eglantier