Good day again bij mijn wekelijkse rubriekje dat alles en niets met muziek te maken heeft!
- Iets waar ik best benieuwd naar ben, is de live dvd die de Sex Pistols 30 juni gaan uitbrengen. Het ding heet “There’ll always be an England” en bevat een concert in Brixton in november 2007 en een film waarin de bandleden plaatsen die bekend stonden om hun punkness. De Studio Brussel site vertelt dat dit de line-up is:-Pretty Vacant
-Seventeen
-No feelings
-New York
-Did you no wrong
-Liar
-Beside the seaside
-Holidays in the sun
-Submission
-(I’m not your) stepping stone
-No fun
-Problems
-God save the queen
-EMI
-Bodies
-Anarchy in the UKIets wat je zeker eens moet doen: typ als tags op Youtube maar eens ‘Rotten’ en ‘Reynebeau’.
- Wat ik je ook aanraad is om zondag op Ned 2 en/of Ned 3 naar de uitzendingen van Pinkpop te kijken. Op Ned 3 begint de avond alvast met Metallica: een vooruitzicht dat me nu al doet headbangen en luchtgitaren.
- Dit is het moment in het jaar dat ik kwalijk gefrustreerd raak om het feit dat ik weer eens geen enkel groot festival meepik dit jaar. Dit gevoel zal nog versterkt worden tijdens Rock Werchter en Pukkelpop. Glastonbury ziet er dit jaar trouwens ook leuk uit (Leonard Cohen!).
Eigenlijk ga ik wél naar 1 muziekhappening: de 1ste dag van de Lokerse Feesten, waarop Kane en Milk Inc. komen. 2 groepen waarbij zelfs een dove kabouter zonder ritmegevoel gillend wegrent. Om dan te weten dat alle andere dagen vol lekkers zitten (dag 2: The Kids!! The Buzzcocks! Sex Pistols! New York Dolls! Sonic Youth komt een paar dagen later!! Siouxie!). Ik hoop dus van harte dat er nog iets degelijks op dag 1 komt, maar ik vrees er een beetje voor…
- Peep out de Foxboro Hot Tubs: een garageband dat stiekem het sideproject is van de mannen van Green Day.
En dat was het voor deze week!
25 mei, Dag van het Park, was het eveneens de opening van de westkant van Park Spoor Noord. Het park, dat uiteindelijk 7 hectare groter gaat zijn dan het Stadspark, is eigenlijk meer een gigantische grasweide met een paar boompjes en een skate-/bmx-bowl onder de brug. Het gebrek aan bomen zou het veiliger maken en op zich is er natuurlijk niets mis mee, zoveel open ruimte. Ik zou er over een paar jaar een festivalletje organiseren (een kleinere versie van T in the Park, misschien? Met dit jaar trouwens een line-up om u tegen te zeggen).
De dag zelf was erg gezelllig. Er waren allerlei activiteiten voor de kinderen en er werd een modeshow gehouden. Een marktje vol multiculturele hapjes vulden onze maagjes. Een podium was er ook, met rock- en popmuziek. Wie meer voor de street is, kon dansers zien, begeleid door een beatboxer. Er waren grafittispuiters om de brug wat op te vrolijken en zo ook anderen te beletten hun tags er te zetten. Het weer viel gelukkig ook mee. Een kortstondig buitje op het einde van de dag zorgde alleen maar voor wat verfrissing.
Maar kom, een paar fotootjes van 25/05:


Grafitti onder de brug:


Sumoworstelen^^:

De indrukwekkende skate- en bmx-bowl:


Ballonzakken -ofzoiets:

1) Een erg fijn liedje van The Black Kids (een band die eerder door NME als 1 van de grote doorbreekgroepen van 2008 bestempeld werd) is ‘I’m not gonna teach your boyfriend how to dance with you’ .
2) Wie heeft er een nieuw album? Juist, The Offspring. Je kan hun nieuwe single Hammerhead gratis op hun site downloaden.
3) De maand van mijn verjaardag gaat erg vruchtbaar worden. Zo komt het nieuwe album van Queen (!) dan uit, net zoals de langverwachte single en cd van The Cure. Ook niet onbelangrijk: de nieuwe van Metallica wordt dan gereleased!
4) Geen muziek, maar toch waard om te melden: Justine Henin stopt ermee! Bah, daar gaan al onze tennissende topvrouwen.
Dag 1: maandag 05/05
Vol goede moed startte ik ’s morgens deze actie. De “Gegroet” (’s anderdaags met mijn zussen gemaakt) hing goed zichtbaar voor de raam. Ik sprong op de fiets en groette samen met mijn zus iedereen die we passeerden. Dan denk je: zo’n vrolijke meiden, daar reageert toch meteen menig man op? Nope. De enigen die wat terugzeiden waren vrienden en leerkrachten. Het gewone grutje dus.

Dag 2: dinsdag 06/05
De volgende dag besloot ik om het over een andere boeg te gooien: onrechtstreekse communicatie! Het idee? Post-its (erg themavol waren het er in de vorm van tekstballonnetjes) met ‘Aloha!’, ‘Hoi!’, ‘Ola!’, ‘Bongiorno!’ enz. op geschreven, die ik dan op mijn vrienden plakte. Een hit werd het alvast. De post-itjes vermenigvuldigden zich, wat resulteerde in steeds meer verschillende begroetingen!

Dag 3: woensdag 07/05
Woensdag heb ik een fietstochtje gemaakt, een prima gelegenheid om andere fietsers die voor het rood licht wachtten een goeiedag te wensen. Ik stopte tussen 2 mannen, zette mijn vrolijkste gezicht op, maar dan! Ik bleef steken, de woorden wilden er niet uit! Stil wachtte ik tussen hen beiden, turend naar het rode verkeerslicht. Nee, het was geen cold feet. Ik bedacht me, net voordat ik het duo wou groeten, dat iedereen de reclame gezien had. De reclame waarin vertelt werd dat je geld kon winnen, gewoon door iemand een goeiedag te zeggen. Ik wou niet dat de mensen dachten dat ik aardig was, gewoon om makkelijk geld te verdienen. Dus ik zweeg, tot ik weer thuiskwam.
Dag 4: donderdag 08/05
We hadden een uitje met school. Op de trein zagen mijn vriendinnen en ik de kans: we zaten naast de deur, dus konden we tegen iedereen die binnenkwam hallo zeggen. Meutes passagiers stroomden in onze treinwagon, wij hebben zeker een 30-tal mensen begroet. Nu ben ik niet snel teleurgesteld, maar slechts 1 pietluttige persoon die iets terugzei? Het is niet dat 4 schoolmeisjes zo intimiderend zijn. Ik begrijp er werkelijk niets van.
Eenmaal aangekomen op onze bestemming waren de mensen gelukkig wat liever. Het sympathieke dialect van de mensen daar viel bij ons, Antwerpenaars met scherpe Vlaamse klanken, goed in de smaak, dus hebben we heel wat small talk gedaan met de plaatselijke bevolking. De (mede)toeristen waren ook van het gezellige soort en de zon maakte ieders gemoed goed.
Dag 5: vrijdag 09/05
Vandaag kwamen enkel de mensen aan de beurt tegen wie ik dagelijks goeiedag zeg. Desondanks heeft er iemand vandaag (uit zichzelf!) hallo tegen mij gezegd! Het was een jongen die waarschijnlijk met iedereen die alleen en vrouwelijk was zou praten, maar maakt het eigenlijk iets uit? Tenslotte ging dit alles er toch om om wat socialer met je medemens om te gaan? Én het was een grappig babbeltje.
Besluit?
Probeer tegen zoveel mogelijk mensen dag te zeggen, week v/d goeiedag of niet! Iedereen wordt er wat gelukkiger door! Oh, en als iemand goeiedag zegt, reageer erop, want al die mensen die niets terugzeiden waren wel redelijk onaardig.
Gisteren was het heerlijk warm, waardoor ik er allerminst rouwig om was dat ik geen ticket had gekocht om binnen te mogen (dit jaar stond er ook een buitenpodium). We waren omringd door kinderen die, als vliegen tot een lamp, werden aangetrokken tot het springkasteel dat er stond. Niet dat het veel uitmaakte, de kinderen waren niet van het lawaaiige soort en niets schattigers dan peuters die hun ronde lijfje shaken op de muziek.
De (enige) groep die ik gezien heb, was Salweno. Blijkt dat de mannen zich naar een rivier genoemd hebben, maar een erg duidelijke naam is het niet (je kunt het mijn gehoor verwijten, maar ik verstond iedere keer ‘Zalbino’). Maar wat maakt het uit.
Salweno is een hutsepot van verschillende muziekstijlen, in het ene genre zijn ze al wat succesvoller dan in het andere. Een sterke popsound is het overwegende component. Nu weten we allemaal dat er ondertussen een vies smaakje aan ‘pop’ is gekomen. Mainstream, niet origineel. Nonsens, zeg ik dan, want wat Salweno maakt is Pop met een hoofdletter P. Toch was het niet dit waar ik het wildst van was, maar de eerder jazz aandoende liedjes. Het liet me eraan denken dat ik dringend de Jamie Cullum cd’s vanonder het stof moet halen.
Mijn gokje van waar deze jonge groep komt, verraadden door hun zacht dialect, klopte (tot mijn eigen verbazing). Ze wisten alleszins hoe ze onze Antwerpse ego’s moesten paaien: ‘I’m perfect’ opdragen aan onze prachtige stad. Of ook zij houden van A’pen, of ze dachten dat ze onze roemruchte dikke nekken nog wat moesten aanspekken, of misschien wel wat van allebei, maar het had z’n succes.
Salweno deed voor de eerste keer Antwerpen aan, maar het was allerminst hun laatste keer. Ze speelden muziek die spontaan een glimlach op mijn gezicht deed verschijnen en me influisterde om eenvoudigweg mee te doen met de dansende peutertjes. Onthoud de naam, want we gaan nog van hen horen.
Salweno: Site - Myspace - Last.fm

Posted in
antwerpen,
evenementen,
muziek,
reviewsTags:
2008,
3 mei,
antwerpen,
berchem,
concert,
muziek,
rock berchem,
salweno
Hallo iedereen!
Even een belangrijk berichtje om mijn slapend landje wakker te maken: volgende week is het ‘Week van de goeiedag‘, een initiatief dat mensen ertoe aanzet om vaker mensen te begroeten (check ook op de site van klasse).
Aangezien ik altijd iedereen een goeiedag (of bongiorno, aloha, hoi, hellú, ola, enfin, je begrijpt me wel) wens, vind ik deze actie subliem. Ik ga dit gebeuren dan ook extra hard benutten door een groot ‘Gegroet!’ voor de raam te hangen (wat hopelijk eindelijk tot contact met mijn buren leidt), post-its op een stijlvollere manier gebruiken dan er ‘Kick me’ op te schrijven en ik ga turven hoe vaak ik iemand een goeiedag heb gewenst (en omgekeerd!).
Wie meer ideeën voor mij heeft of z’n eigen ondernemingen wilt tonen/ vertellen: here’s the place!
Volg dus vanaf volgende week mijn goeiedagweek!
