Prinses Smeerkaas

1) Een erg fijn liedje van The Black Kids (een band die eerder door NME als 1 van de grote doorbreekgroepen van 2008 bestempeld werd) is ‘I’m not gonna teach your boyfriend how to dance with you’ .

2) Wie heeft er een nieuw album? Juist, The Offspring. Je kan hun nieuwe single Hammerhead gratis op hun site downloaden.

3) Af en toe laat ik de naam van mijn Myspacevriendjes vallen, zoals die van de band Chronic Sin. Voor hun muziek is moeilijk een stempel te bedenken, what’s a good thing. Vertel over hen voort, want iedere beginnende band kan een steuntje in de rug gebruiken.*

4) De maand van mijn verjaardag gaat erg vruchtbaar worden. Zo komt het nieuwe album van Queen (!) dan uit, net zoals de langverwachte single en cd van The Cure. Ook niet onbelangrijk: de nieuwe van Metallica wordt dan gereleased!

5) Geen muziek, maar toch waard om te melden: Justine Henin stopt ermee! Bah, daar gaan al onze tennissende topvrouwen.

*Check mijn page erover -die ik zo ga maken-.

Dag 1: maandag 05/05

Vol goede moed startte ik ’s morgens deze actie. De “Gegroet” (’s anderdaags met mijn zussen gemaakt) hing goed zichtbaar voor de raam. Ik sprong op de fiets en groette samen met mijn zus iedereen die we passeerden. Dan denk je: zo’n vrolijke meiden, daar reageert toch meteen menig man op? Nope. De enigen die wat terugzeiden waren vrienden en leerkrachten. Het gewone grutje dus.

Dag 2: dinsdag 06/05

De volgende dag besloot ik om het over een andere boeg te gooien: onrechtstreekse communicatie! Het idee? Post-its (erg themavol waren het er in de vorm van tekstballonnetjes) met ‘Aloha!’, ‘Hoi!’, ‘Ola!’, ‘Bongiorno!’ enz. op geschreven, die ik dan op mijn vrienden plakte. Een hit werd het alvast. De post-itjes vermenigvuldigden zich, wat resulteerde in steeds meer verschillende begroetingen!

Dag 3: woensdag 07/05

Woensdag heb ik een fietstochtje gemaakt, een prima gelegenheid om andere fietsers die voor het rood licht wachtten een goeiedag te wensen. Ik stopte tussen 2 mannen, zette mijn vrolijkste gezicht op, maar dan! Ik bleef steken, de woorden wilden er niet uit! Stil wachtte ik tussen hen beiden, turend naar het rode verkeerslicht. Nee, het was geen cold feet. Ik bedacht me, net voordat ik het duo wou groeten, dat iedereen de reclame gezien had. De reclame waarin vertelt werd dat je geld kon winnen, gewoon door iemand een goeiedag te zeggen. Ik wou niet dat de mensen dachten dat ik aardig was, gewoon om makkelijk geld te verdienen. Dus ik zweeg, tot ik weer thuiskwam.

Dag 4: donderdag 08/05

We hadden een uitje met school. Op de trein zagen mijn vriendinnen en ik de kans: we zaten naast de deur, dus konden we tegen iedereen die binnenkwam hallo zeggen. Meutes passagiers stroomden in onze treinwagon, wij hebben zeker een 30-tal mensen begroet. Nu ben ik niet snel teleurgesteld, maar slechts 1 pietluttige persoon die iets terugzei? Het is niet dat 4 schoolmeisjes zo intimiderend zijn. Ik begrijp er werkelijk niets van.

Eenmaal aangekomen op onze bestemming waren de mensen gelukkig wat liever. Het sympathieke dialect van de mensen daar viel bij ons, Antwerpenaars met scherpe Vlaamse klanken, goed in de smaak, dus hebben we heel wat small talk gedaan met de plaatselijke bevolking. De (mede)toeristen waren ook van het gezellige soort en de zon maakte ieders gemoed goed.

Dag 5: vrijdag 09/05

Vandaag kwamen enkel de mensen aan de beurt tegen wie ik dagelijks goeiedag zeg. Desondanks heeft er iemand vandaag (uit zichzelf!) hallo tegen mij gezegd! Het was een jongen die waarschijnlijk met iedereen die alleen en vrouwelijk was zou praten, maar maakt het eigenlijk iets uit? Tenslotte ging dit alles er toch om om wat socialer met je medemens om te gaan? Én het was een grappig babbeltje.

Besluit?

Probeer tegen zoveel mogelijk mensen dag te zeggen, week v/d goeiedag of niet! Iedereen wordt er wat gelukkiger door! Oh, en als iemand goeiedag zegt, reageer erop, want al die mensen die niets terugzeiden waren wel redelijk onaardig.

Gisteren was het heerlijk warm, waardoor ik er allerminst rouwig om was dat ik geen ticket had gekocht om binnen te mogen (dit jaar stond er ook een buitenpodium). We waren omringd door kinderen die, als vliegen tot een lamp, werden aangetrokken tot het springkasteel dat er stond. Niet dat het veel uitmaakte, de kinderen waren niet van het lawaaiige soort en niets schattigers dan peuters die hun ronde lijfje shaken op de muziek.

De (enige) groep die ik gezien heb, was Salweno. Blijkt dat de mannen zich naar een rivier genoemd hebben, maar een erg duidelijke naam is het niet (je kunt het mijn gehoor verwijten, maar ik verstond iedere keer ‘Zalbino’). Maar wat maakt het uit.

Salweno is een hutsepot van verschillende muziekstijlen, in het ene genre zijn ze al wat succesvoller dan in het andere. Een sterke popsound is het overwegende component. Nu weten we allemaal dat er ondertussen een vies smaakje aan ‘pop’ is gekomen. Mainstream, niet origineel. Nonsens, zeg ik dan, want wat Salweno maakt is Pop met een hoofdletter P. Toch was het niet dit waar ik het wildst van was, maar de eerder jazz aandoende liedjes. Het liet me eraan denken dat ik dringend de Jamie Cullum cd’s vanonder het stof moet halen.

Mijn gokje van waar deze jonge groep komt, verraadden door hun zacht dialect, klopte (tot mijn eigen verbazing). Ze wisten alleszins hoe ze onze Antwerpse ego’s moesten paaien: ‘I’m perfect’ opdragen aan onze prachtige stad. Of ook zij houden van A’pen, of ze dachten dat ze onze roemruchte dikke nekken nog wat moesten aanspekken, of misschien wel wat van allebei, maar het had z’n succes.

Salweno deed voor de eerste keer Antwerpen aan, maar het was allerminst hun laatste keer. Ze speelden muziek die spontaan een glimlach op mijn gezicht deed verschijnen en me influisterde om eenvoudigweg mee te doen met de dansende peutertjes. Onthoud de naam, want we gaan nog van hen horen.

Salweno: Site - Myspace - Last.fm

Hallo iedereen!

Even een belangrijk berichtje om mijn slapend landje wakker te maken: volgende week is het ‘Week van de goeiedag‘, een initiatief dat mensen ertoe aanzet om vaker mensen te begroeten (check ook op de site van klasse).

Aangezien ik altijd iedereen een goeiedag (of bongiorno, aloha, hoi, hellú, ola, enfin, je begrijpt me wel) wens, vind ik deze actie subliem. Ik ga dit gebeuren dan ook extra hard benutten door een groot ‘Gegroet!’ voor de raam te hangen (wat hopelijk eindelijk tot contact met mijn buren leidt), post-its op een stijlvollere manier gebruiken dan er ‘Kick me’ op te schrijven en ik ga turven hoe vaak ik iemand een goeiedag heb gewenst (en omgekeerd!).

Wie meer ideeën voor mij heeft of z’n eigen ondernemingen wilt tonen/ vertellen: here’s the place!

Volg dus vanaf volgende week mijn goeiedagweek!

…mijn haar net gekleurd is en het über is (oranje, maar niet belachelijk Pipi Langkousachtig). Foto volgt!

…ik net de fantastische groep The Blacks ondekt heb (als je van de Yeah Yeah Yeahs houdt, zou ik zeker op de link klikken).

…ik voor de rest van de week geen school heb.

…mijn (al talrijke) familie vandaag werd uitgebreid met een neefje.

…in mijn Googlezoektocht naar verkoopplaatsen in België van ‘The Guerilla art kit’, de blog van de auteur, Keri Smith, gevonden heb. Niets inspiratievoller dan deze vrouw! Ik heb haar ‘100 ideas’ meteen opgeslagen als beginpunt voor mijn eigen ideeën.

Nu zit ik zo barstensvol inspiratie dat ik waarschijnlijk nog een paar uur ga woelen in bed wanneer ik zo meteen ga slapen^^.

Ik kan je al horen zeggen “Weer iets in de Kammenstraat?!”, maar dan ben je duidelijk nog niet bekend met het concept Naked Fashion for Charity. Een hele dag vol modeshows (met kleding van de winkels uit de Kammenstraat), muziek en gezelligheid zijn de keywords voor dit gebeuren. Je kan in de speciaal voor de gelegenheid ingerichte Naked winkel kleding kopen waarvan de opbrengst naar het goede doel gaat en in de meeste gewone winkels krijg je korting.

(zowel het model als die kerel opzij zijn jummie!)

Erg mooie jurk van Vegas:

Ook mooie jurken (het prijskaartje daarentegen) van Fans:

Mijn nieuwe jurk die ik moést tonen voordat ik op Kunstbendeweekend vertrek:

Prachtig, toch? En dat gewoon van de H&M!

Niet dat het zo gepland was, maar dag 2 van De Bende heb ik ook mogen meemaken. Ondanks het vandaag bewolkt was (gelukkig heeft het niet geregend), was ook deze dag erg succesvol.

Een leuke skagroep in de Fish and Chips:

Rockabilly in Heavens Playground!

Die bas! Kwijl…

Mooie gitaar ook ;).

Dansen in het midden van de Kammenstraat.

Vandaag en morgen is het De Bende van de Kammenstraat. Op allerhande locaties in Antwerpen toont jong creatief talent hun werk. Een gezellige sfeer en genoeg ziens om je ogen uit te kijken, meer hoeft dat niet te zijn. Het goede weer was gelukkig ook van de partij; ik heb vandaag mijn eerste terrasje van het jaar gedaan!

De toekomstige Yeah Yeah Yeahs? Ook de andere bands die op hun plaats hebben gestaan hebben het knap aangepakt!

Dat roze ding is niemand minder dan mijn beste vriendin, die meedeed aan het project Start van Piazza Dell’Arte.

De tweede editie van De Bende is, net zoals vorig jaar, een echte aanrader, dus wie morgen niets te doen heeft…

- Over aanraders gesproken: 12/04: Rockjacht in JC Den Eglantier; 26/04: Naked Fashion (Kammenstraat); 3/05: Rock Berchem in JC Den Eglantier

Aaaargh!!